Alles in balans

Alles in balans

Bijna gaat het niet door. De hostel eigenaar is in een slechte bui en wil alleen een vaste nieuwe yogadocent. Maar dat gaat zomaar niet. Nu ik het zover heb laten komen zal ik yogales geven ook! Een babbeltje met de hostel manager lost een hoop op. In ruil voor kost en inwoning kan ik dagelijks yogales geven. Zonder blikken of blozen stem ik in. Mét de kanttekening dat ik nog geen idee heb hoelang ik blijf.  Mijn nieuw verworven vrijheid laat ik niet zomaar meer gaan.

Daar gaat ‘ie dan. Rustig neem ik plaats in kleermakerszit. Niet in lotushouding, zoals dat een echte yogi eigenlijk betaamt. Daarvoor heb ik mijn benen gisteren te hard verbrand. Dat was tijdens een boottocht die ook de reden is voor de blogloze dag, overigens. Maar daarover later meer. Aaaadem in….aaaadem uit. Alsof ik het al jaren doe klets ik de groep door de meditatie en yogahoudingen heen. Als ik in een bruggetje achterover sta kan ik het niet laten om als nieuwbakken yogadocent grappen te maken over ‘echte’ yogi’s en over hoe makkelijk en meditatief dit allemaal is. Wie zegt überhaupt dat yogi’s niet mogen lachen? Een beetje een joker in yogakleding voel ik me wel.

En dat is dan ook meteen de laatste yogales die ik hier geef, weet ik na afloop direct. Aan de reacties te zien heeft iedereen een fijne les gehad. Super trots op mezelf berg ik de matten op. Ik heb het gewoon gedaan! En dat was blijkbaar genoeg. Ik hou van yoga. En het is leuk wat ik geleerd heb aan anderen te kunnen doorgeven. Maar ik word pas echt blij als ik erover schrijf. Ieder zijn ding denk ik. En zo heb ik in één vakantie niet alleen een baan verloren maar er ook één opgezegd. Houdt de boel wel zo lekker in balans, nietwaar? Zoals dat hoort bij yoga.

Namasté!